“Sorry dat ik te laat ben. Alles komt tegelijk: de verbouwing die uitloopt, een opdrachtgever die moeilijk doet en problemen met de kids op school.” Haar stem klinkt hoger dan normaal. Een tikje ademloos ook.

Ze zucht en gaat zitten. Een hand veegt geïrriteerd een loszittende haarlok weg. Zorgrimpels staan in een verder strak gezicht. Haar mondhoeken trekken naar beneden. Doffe ogen die ergens anders zijn, kijken me vermoeid aan. Haar online coachingsessie kan beginnen.

Fast forward. We zijn een uur verder. Ik zie ogen die helder glinsteren, een gezonde blos op haar wangen en een gezicht dat jaren jonger oogt. Ik vraag haar eens goed naar zichzelf te kijken in de camera. Ze lacht, “wauw.. dit is een natuurlijke botox!”

Ik had het niet beter kunnen zeggen. Altijd weer een klein wonder hoe het gezicht van een coachee door Embodiment Coaching verandert.

“Een klein wonder? Is het werk wat jullie deden dan wonderwerk?” Ik hoor je denken.

Nee. Verre van. We oefenden met felt sense: een subtiele vorm van lichaamswaarneming die hoofd en lichaam verbindt met concrete praktijksituaties. Geen hogere wiskunde, geen spirituele techniek voor gevorderden. Eenvoudigweg met al je aandacht aanwezig zijn in het moment.

Eenvoudig? Ja. Makkelijk? Nee. Ons brein is niet gewend om langer dan een paar seconden naar binnen te kijken. Liever dan bezig zijn met dit moment en onze binnenwereld, wil ze naar buiten kijken en bezig zijn met toekomst of verleden.

Dus heeft ons brein hulp nodig. Binnen Embodiment Coaching gebruiken we hiervoor ons lichaamsbewustzijn. Hoe dit werkt?

Voor het antwoord op deze vraag neem ik je mee terug naar een moment halverwege deze sessie.

Terwijl ik mijn eigen felt sense online houd, begeleid ik haar stap voor stap door de oefening. “Voel hoe je voeten allebei op de grond rusten. Neem de tijd om ze allebei evenveel te voelen. Ondertussen adem je rustig vier tellen in… zes tellen uit…“

Via haar voeten op de grond, haar zitknobbels op de stoel en haar rug tegen de rugleuning brengt ze gestaag haar aandacht naar binnen. Rustig scant ze haar hartslag, bloedstroom en spiertonus. Een paar minuten later verfijnt ze haar waarneming naar haar organen en weefsels. Gaandeweg begint haar lichaam te reageren: haar autonome zenuwstelsel kalmeert en keert terug in zijn chillzone. De ontspanning is in haar gezicht te zien.

Nadat we afscheid hebben genomen, mijmer ik nog even na.

Een uur geleden was deze coachee nog een gespannen kopvoeter: een hoofd dat krampachtig nadacht, met ergens daaronder twee voeten en niets er tussenin. Nu is ze weer een mens uit één stuk. En met haar autonome zenuwstelsel weer terug in de chillzone zijn haar denkvermogen, relativering en creativiteit weer online. Ideeën over hulpbronnen die ze kon inschakelen kwamen vanzelf naar boven.

En er veranderde meer. Met haar chillzone weer online, veranderde ook haar gezicht. Haar zenuwstelsel gaf haar kleine gezichtspieren opdracht te ontspannen. Haar stembanden kregen het signaal om tot rust te komen, waardoor haar stem weer de heldere klank kreeg die ze van nature heeft. De blos op haar gezicht is het effect van een weer ontspannen hartspier en een actieve doorbloeding. En die lach in haar ogen? Het gevolg van weer op gang gekomen geluksstofjes.

The heart is -letterlijk- in the face.